Uchylenie i umorzenie

Całkiem niedawno cytowałem uzasadnienie decyzji Ministra Sprawiedliwości, na mocy której odmówiono mi dostępu do treści wniosku Prokuratora Okręgowego w Płocku o wyrażenie zgody na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej posła Zbigniewa Ziobry (szczegóły tutaj). Pozwoliłem sobie zaskarżyć tę decyzję (tj. złożyłem wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy). Dziś odebrałem rozstrzygnięcie w tej sprawie, którego fragmenty poniżej przedstawiam:

„Działając na podstawie art. 138 § 1 pkt. 2 w zw. z art. 127 § 3 i art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 – kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2001, Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) po rozpoznaniu wniosku Pana (…) z dnia 14 sierpnia 2008r (data wpływu do Ministerstwa Sprawiedliwości – 19 sierpnia 2008r) o ponowne rozpoznanie sprawy o udostępnienie informacji publicznej poprzez przesłanie kopii wniosku Prokuratora Okręgowego w Płocku o wyrażenie zgody na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej posła Zbigniewa Zbiory [tak w oryginale - Quake], sporządzonego w sprawie V Ds. 22/08/Sw,

orzeka się o:

uchyleniu decyzji Prokuratora Generalnego nr PR I 066-25/08 z dnia 8 sierpnia 2008r i umorzeniu postępowania w sprawie.

Uzasadnienie

(…) Po ponownym przeanalizowaniu akt sprawy PR I 066-25/08 stwierdzono, iż decyzja Prokuratora Generalnego z dnia 08 sierpnia 2008r obarczona jest wadą określoną w art. 156 § 1 pkt. 2 kodeksu postępowania administracyjnego, tj. wydana została bez podstawy prawnej.

Zauważyć bowiem należy, że choć akta postępowania przygotowawczego niewątpliwie są przedmiotem zawierającym treści o charakterze informacji publicznych – dotyczą bowiem działania organów publicznych – to jednocześnie art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001r o dostępnie do informacji publicznej stanowi, że przepisy tej ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi.

Odnośnie akt postępowań karnych będących w toku, taką ustawą szczególną jest kodeks postępowania karnego, który w art. 156 § 1 -5 i art. 159 w sposób wyczerpujący określa zasady i tryb dostępu do akt postępowania przygotowawczego.

W świetle powyższych regulacji uznać należy, iż do udostępniania dokumentów z akt postępowania przygotowawczego nie stosuje się trybu postępowania określonego w ustawie o dostępie do informacji publicznej (…).

Osoba chcąca uzyskać określone dokumenty z akt postępowania przygotowawczego, powinna bowiem wystąpić o ich udostępnienie w trybie wskazanych powyżej przepisów kodeksu postępowania karnego do podmiotu właściwego, którym w świetle aktualnego brzmienia art. 156 § 5 tej ustawy jest prokurator prowadzący postępowanie (…).

Skoro zatem – jak to ma miejsce w niniejszej sprawie – dochodzi do ustalenia, iż zasady i tryb dostępu do informacji znajdujących się aktach toczącego się postępowania karnego określają przepisu ustaw innych niż ustawa o dostępie do informacji publicznej, to w konsekwencji uznać należy, iż organ władzy publicznej nie miał podstaw do stosowania do rozpoznawania wniosku strony przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej i wydania decyzji administracyjnej o odmowie udzielenia informacji publicznej (…).

Z uwagi na powyższe decyzję administracyjną Ministra Sprawiedliwości – Prokuratora Generalnego (…) należało uchylić jako wydaną bez podstawy prawnej.

Jednocześnie (…) postępowanie administracyjne (…) należało umorzyć, albowiem zagadnienia nim objęte nie podlegają rozpoznaniu w postępowaniu administracyjnym przewidzianym przepisami ustawy o dostępie do informacji publicznej lecz w postępowaniu karnym, regulowanym przepisami kodeksu postępowania karnego, a co za tym idzie, postępowanie administracyjne uznać należy za bezprzedmiotowe.”

 

Mimo „przegranej” sprawy mam pozytywne wrażenia po lekturze tej decyzji. Po pierwsze, uważam że jest ona merytorycznie prawidłowa, tzn. postępowanie administracyjne w tej sprawie nie powinno się w ogóle toczyć. Po drugie, warto odnotować, że Minister potrafi się przyznać do błędu – decyzja została uchylona, co w trybie wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy zdarza się dość rzadko (ponownego rozpoznania sprawy dokonuje ten sam organ, który wydał pierwszą decyzję). A samym umorzeniem postępowania nie ma się co przejmować – w końcu i tak mniej więcej wiadomo co było w tym wniosku prokuratury z Płocka…