Archive for Luty 2010

Swoboda wypowiedzi

poniedziałek, 22 Luty 2010

„Z problemem alkoholowym boryka się, niestety, znaczna część osób pozostających w zainteresowaniu organów ścigania i wymiaru sprawiedliwości, co (…) nie oznacza, iżby ta okoliczność mogła stanowić – w świetle dyrektyw przewidzianych w art. 7 k.p.k. – czynnik dyskwalifikujący wiarygodność tej grupy podejrzanych i oskarżonych. Istotne jest to, że podejrzany był przesłuchiwany w warunkach nie naruszających swobody wypowiedzi, to znaczy wówczas, gdy znajdował się w stanie trzeźwości (dlatego pierwsze przesłuchanie nastąpiło dopiero dwa dni po zatrzymaniu – zob. k. 96-99 oraz k. 110 i 119 t. XII akt).”

Postanowienie SN z 27.10.2009r, II KK 45/09 (tzw. sprawa łódzkiego pogotowia).



Reklamy

Rozdzielność majątkowa na wniosek wierzyciela

piątek, 19 Luty 2010

Ten wpis w zasadzie powinien się nazywać „długie i nudne” 😉 Obowiązki zawodowe zmusiły mnie do przeanalizowania nowelizacji kodeksu rodzinnego, która wprowadziła możliwość ustanawiania rozdzielności majątkowej na wniosek wierzyciela małżonka. Tak więc jeśli ktoś kiedyś będzie zainteresowany tym jak doszło do nowelizacji art. 52 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, to poniżej znajdzie skrótowe wyjaśnienie.

  1. Sejm V kadencji rozpatrywał łącznie dwa projekty ustaw, których celem było zapewnienie ze środków publicznych świadczeń dla osób, które nie są w stanie wyegzekwować należnych świadczeń alimentacyjnych od osób bezpośrednio zobowiązanych. Projektami tymi były: obywatelski projekt ustawy – Fundusz Alimentacyjny (druk sejmowy nr 176, wpłynął 22 grudnia 2005r) oraz poselski projekt ustawy o funduszu alimentacyjnym (druk sejmowy nr 1393, wpłynął 15 grudnia 2006r). Należy podkreślić, że w pierwotnych wersjach żaden z tych dwóch projektów nie przewidywał nowelizacji art. 52 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego.
  2. W toku prac na projektami, o których mowa w pkt. 1 propozycja wprowadzenia zmian w art. 52 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego po raz pierwszy pojawiła się w sprawozdaniu Podkomisji nadzwyczajnej do rozpatrzenia obywatelskiego projektu ustawy – Fundusz Alimentacyjny oraz poselskiego projektu ustawy o funduszu alimentacyjnym (sprawozdanie Podkomisji z 23.08.2007r). Opisywana propozycja zmiany art. 52 k.r. i o. została wówczas wprowadzona do art. 32 przygotowywanej nowelizacji.
  3. Cel wprowadzenia do opisywanego projektu art. 32 (tj. przepisu przewidującego nowelizację art. 52 k.r. i o.) wyjaśnia stenogram ze wspólnego posiedzenia Komisji Finansów Publicznych, Komisji Polityki Społecznej, Komisji Rodziny i Praw Kobiet oraz Komisji Samorządu Terytorialnego i Polityki Regionalnej (biuletyn z 24.08.2007r). W toku opisywanego posiedzenia poseł Tomasz Latos stwierdził: „w trakcie wczorajszych prac podkomisji przyjęto jedną zmianę, dotyczącą art. 32. Jest to zmiana związana z pracami innej podkomisji komisji sejmowej nad k.r.o. W związku z przyjęciem pewnych nowych uregulowań zawarliśmy je w naszym projekcie, aby nie było rozbieżności między drukiem sejmowym nr 1393 (drukiem pierwotnym), a drukiem nr 1166, nad którym pracowała inna komisja. Jednocześnie jest to zgodne ze zgłoszonymi podczas wczorajszej dyskusji postulatami ewentualnej zmiany pewnych artykułów, dotyczących większej restrykcji.
  4. Druk sejmowy nr 1166 – z którego przejęto rozwiązanie ostatecznie zawarte w art. 32 ustawy z 07 września 2007r o pomocy osobom uprawnionym do alimentów – stanowił rządowy projekt ustawy o zmianie ustawy – Kodeks rodzinny i opiekuńczy. W art. 1 pkt. 3 tego projektu przewidziano uprawnienie wierzyciela do żądania ustanowienia na drodze sądowej rozdzielności majątkowej – pod warunkiem, że wierzyciel uprawdopodobni, że zaspokojenie jego wierzytelności stwierdzonej tytułem wykonawczym wymaga dokonania podziału majątku wspólnego małżonków. Uzasadnienie do projektu ustawy zawartej w druku 1166, w odniesieniu do nowelizacji art. 52 k.r.i o., wskazuje m.in.: „przesłanki procesowej legitymacji wierzyciela [do żądania ustanowienia przez sąd rozdzielności majątkowej – Quake] powinny być w płaszczyźnie materialnoprawnej sformułowane w taki sposób, żeby ograniczyć do minimum ryzyko nieusprawiedliwionej i nadmiernie dolegliwej ingerencji osób trzecich w małżeński ustrój majątkowy, ale zarazem tak, aby ułatwić wierzycielowi w miarę szybkie wszczęcie skutecznej egzekucji. Stosownie do powyższych założeń wierzyciel zainteresowany ustanowieniem rozdzielności majątkowej w małżeńskich stosunkach majątkowych dłużnika powinien móc tylko  uprawdopodobnić, nie zaś mieć obowiązek udowodnienia, że zaspokojenie jego wierzytelności z zobowiązania niewynikającego z czynności prawnej wymaga dokonania podziału majątku wspólnego małżonków. Uprawdopodobnienie nie wymaga zachowania szczegółowych przepisów o postępowaniu dowodowym (art. 243 K.p.c.). Uzależnienie ustanowienia rozdzielności majątkowej na żądanie wierzyciela od wykazania przez niego bezskuteczności egzekucji niepotrzebnie obciążałoby wierzyciela kosztami prowadzenia egzekucji i wydłużałoby czas osiągnięcia zaspokojenia wierzytelności. (…) Aby wykluczyć działanie wierzyciela wyłącznie w celu szykany, bez zamiaru prowadzenia w przyszłości egzekucji,  proponowane unormowanie uzależnia skuteczność żądania wierzyciela od stwierdzenia wierzytelności tytułem wykonawczym”.
  5. Do uchwalenia ustawy zawartej w druku sejmowym nr 1166 ostatecznie nie doszło. Ale – niejako bocznymi drzwiami – możliwość żądania ustanowienia rozdzielności majątkowej do kodeksu rodzinnego została wprowadzona.

Utrata postaci drzewa

środa, 10 Luty 2010

„Gdy przepisy art. 290 § 2 k.k. oraz art. 120 k.w. mówią o „drzewie”, to chodzi tu o drzewo w stanie surowym, tj. takim, w jakim pozostało w lesie po wyrąbaniu lub powaleniu. W razie przerobienia takiego wyrąbanego lub powalonego drzewa na materiał budowlany lub inny materiał użytkowy, drzewo otrzymało już inną postać i inną wartość, traci więc postać drzewa, o którym mowa w wymienionych przepisach. W konsekwencji, jeżeli wyrąbane lub powalone drzewo zostało przed kradzieżą przerobione na materiał budowlany lub inny materiał użytkowy, to może stanowić przedmiot wykroczenia z art. 119 § 1 k.w., względnie przestępstwa z art. 278 § 1 lub § 3 k.k.” (wyrok SN z 03 września 2009r, V KK 171/09).