Archive for the ‘prawo’ Category

Śmierć mózgu

Niedziela, 30 20 Maj10

„Był rok 1968, kiedy „Journal of the American Medical Association” opublikował tekst zwołanej doraźnie Komisji ds. Definicji Śmierci Mózgu wydziału medycznego Uniwersytetu Harvarda, opowiadającej się za tezą, że nieodwracalna śpiączka powinna stanowić nowe kryterium potwierdzające śmierć (…). Regulacje prawne zaczęto dostosowywać do tej koncepcji dopiero w roku 1974. Wpływ na to miał dziwaczny proces sądowy w sprawie morderstwa w Oakland w Kalifornii. Morderca (…) we wrześniu 1973 roku strzelił swojej ofierze w głowę i pozostawił ją w stanie śmierci mózgowej. Gdy adwokacji (…) dowiedzieli się, że rodzina postrzelonego mężczyzny oddała jego serce do przeszczepu, próbowali wykorzystać to w obronie (…). Próbowali przekonać ławę przysięgłych, że, mówiąc technicznie, to nie oskarżony zabił tego mężczyznę, ale chirurg pobierając rzeczony organ. (…) sędzia nie przyjął takiego tłumaczenia. Poinformował też przysięgłych, że uznane kryteria to te zdefiniowane przez komitet harvardzki i to one powinny stanowić podstawę do wydania decyzji. (…) Opierając się na wyniku tego  postępowania, Kalifornia zatwierdziła ustawę uznającą śmierć mózgu za prawną definicję śmierci. Inne stany szybko podążyły za nią.” (M. Roach, „Sztywniak”, s. 180).

W Polsce aktualnie opisywaną kwestię reguluje obwieszczenie Ministra Zdrowia z 17 lipca 2007r w sprawie kryteriów i sposobu stwierdzenia trwałego nieodwracalnego ustania czynności mózgu (M.P. 2007r, Nr 46, poz. 547).

Prawniczy język giętki

Poniedziałek, 22 20 czerwca09

There are two things wrong with almost all legal writing. One is its style. The other is its content. That, I think, about covers the ground”.
Fred Rodell, „Goodbye to Law Reviews” (1936r).

Względy celowości

Piątek, 1 20 Maj09

„Okres budowania podstaw socjalizmu charakteryzował się mobilizacją wszystkich zasobów kraju do wykonania Planu Sześcioletniego (1949-1955). Nastawienie takie występuje w wydawanym w tym okresie ustawodawstwie karnym, zresztą traktowanym jako środek realizacji zadań bieżącej polityki, środek, w którego stosowaniu względy celowości biorą czasem górę nad zasadami praworządności. Był to okres nazywany później okresem <błędów i wypaczeń>.” (Igor Andrejew, Polskie prawo karne w zarysie, Warszawa 1971r, s. 43).

Sądownicza?

Wtorek, 6 20 stycznia09

Prezydent zawetował niedawno ustawę z 5 grudnia 2008r o Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury. W uzasadnieniu odmowy podpisania ustawy wskazuje się między innym (pełny tekst dostępny tutaj):

„Zmiana art. 55 § 1 ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych polegająca na zobowiązaniu Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej do powoływania sędziów we wskazanym przez ustawodawcę terminie jest niezgodna z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej, ponieważ a priori zakłada istnienie obowiązku uwzględniania przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej wniosków Krajowej Rady Sądowniczej, a następnie – w oparciu o założenie nie znajdujące podstaw w przepisach ustawy zasadniczej – określa miesięczny termin, w jakim Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej powinien dokonywać nominacji sędziowskich”.

Jedynie na marginesie tej sprawy warto odnotować, że w myśl art. 179 Konstytucji sędziowie są powoływani przez Prezydenta Rzeczypospolitej, na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa, na czas nieoznaczony. Jest to oczywiście jedynie drobna pomyłka ale w dokumencie tej rangi raczej nie powinna się ona zdarzyć.