Archive for the ‘Sąd Najwyższy’ Category

Swoboda wypowiedzi

poniedziałek, 22 Luty 2010

„Z problemem alkoholowym boryka się, niestety, znaczna część osób pozostających w zainteresowaniu organów ścigania i wymiaru sprawiedliwości, co (…) nie oznacza, iżby ta okoliczność mogła stanowić – w świetle dyrektyw przewidzianych w art. 7 k.p.k. – czynnik dyskwalifikujący wiarygodność tej grupy podejrzanych i oskarżonych. Istotne jest to, że podejrzany był przesłuchiwany w warunkach nie naruszających swobody wypowiedzi, to znaczy wówczas, gdy znajdował się w stanie trzeźwości (dlatego pierwsze przesłuchanie nastąpiło dopiero dwa dni po zatrzymaniu – zob. k. 96-99 oraz k. 110 i 119 t. XII akt).”

Postanowienie SN z 27.10.2009r, II KK 45/09 (tzw. sprawa łódzkiego pogotowia).



Reklamy

Utrata postaci drzewa

środa, 10 Luty 2010

„Gdy przepisy art. 290 § 2 k.k. oraz art. 120 k.w. mówią o „drzewie”, to chodzi tu o drzewo w stanie surowym, tj. takim, w jakim pozostało w lesie po wyrąbaniu lub powaleniu. W razie przerobienia takiego wyrąbanego lub powalonego drzewa na materiał budowlany lub inny materiał użytkowy, drzewo otrzymało już inną postać i inną wartość, traci więc postać drzewa, o którym mowa w wymienionych przepisach. W konsekwencji, jeżeli wyrąbane lub powalone drzewo zostało przed kradzieżą przerobione na materiał budowlany lub inny materiał użytkowy, to może stanowić przedmiot wykroczenia z art. 119 § 1 k.w., względnie przestępstwa z art. 278 § 1 lub § 3 k.k.” (wyrok SN z 03 września 2009r, V KK 171/09).

Niezupełne rozumienie

sobota, 9 Styczeń 2010

„W piśmie procesowym z dnia 15 czerwca 2009r skarżący wskazał kolejną przesłankę uzasadniającą przyjęcie skargi do rozpoznania, jaką jest jej oczywista zasadność. (…) Powołane w tym piśmie okoliczności nie tyle świadczą jednak o oczywistej zasadności skargi kasacyjnej, ile raczej o niezupełnym rozumieniu tej instytucji i istoty postępowania kasacyjnego. Przede wszystkim, wniesienie skargi kasacyjnej ograniczone jest terminem (…). Uzupełnianie jej po upływie tego terminu o nowe przesłanki uzasadniające przyjęcie do rozpoznania nie jest dopuszczalne. Poza tym, Sąd Najwyższy rozpoznając ten nadzwyczajny środek zaskarżenia nie prowadzi postępowania dowodowego i związany jest stanem faktycznym stanowiącym podstawę zaskarżonego orzeczenia (…), przedstawianie zatem jakichkolwiek dowodów jest w tym postępowaniu bezprzedmiotowe.”

Postanowienie SN z 29.10.2009r (III CSK 125/09) w sprawie z powództwa Mirosława G. przeciwko Zbigniewowi Z. o ochronę dóbr osobistych i zapłatę wydane na podstawie skargi kasacyjnej pozwanego.

Dorobek legislacjny

Niedziela, 24 Maj 2009

Relatywnie duża liczba pytań prawnych wpływających do Sądu Najwyższego wynika w znacznym stopniu z niskiej jakości dorobku legislacyjnego parlamentu. Niejasne i sprzeczne przepisy wywołują wątpliwości w praktyce i wymagają zasadniczej wykładni. Sąd Najwyższy w swoich orzeczeniach często sygnalizuje dostrzeżone błędy w ustawach i potrzebę ich zmiany. (…) Eliminowanie niskiej jakości stanowionego prawa powinno jednak następować przede wszystkim przez jego zmianę (następującą z poszanowaniem podstawowych reguł techniki prawodawczej), wprowadzenie, w niezbędnym zakresie, jednoznacznej nomenklatury pojęciowej, jak również ograniczanie nadmiernej szczegółowości stanowionego prawa.” (Informacja o działalności Sądu Najwyższego w roku 2008r, s. 150).